Posted by: sandakan | May 18, 2010

Bolehkah “EIA” Diharap?

Nampaknya pihak SESB yang berkepala batu sudah membuat keputusan untuk memaksa rakyat Sabah supaya menerima loji arang batu yang kotor dan bahaya, walaupun penggunaan arang batu sudah dikutuk oleh Perdana Menteri Malaysia dan telah ditolak sebulat suara oleh Jemaah Menteri Sabah pada April 2008 kerana ia mengancam kesihatan dan alam sekitar.

SESB akan mengemukakan laporan “Detailed Environment Impact Assessment (DEIA)”  bagi loji arang batu yang kini dicadangkan di Felda Sahabat, dekat Lahad Datu. Ini merupakan satu daripada langkah-langkah yang ditetapkan oleh proses “EIA” di bawah Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974. Jika laporan DEIA ini deterima/diluluskan oleh Jabatan Alam Sekitar, Kerajaan Persekutuan, maka pembinaan loji arang batu tersebut akan diteruskan.

Sudah jelas bahawa loji arang batu ini akan membawa kesan yang buruk dan bahaya bukan sahaja kepada alam sekitar tetapi juga kesihatan manusia. Soalan yang kami ingin tanya di sini adalah:

Andainya laporan DEIA diluluskan/diterima oleh Jabatan Alam Sekitar, bolehkah rakyat Sabah mengharapkan proses EIA ini, dan kakitangan di Jabatan Alam Sekitar (yang menguatkuasakannya), supaya melindungi kesihatan dan membela nasib kita??

Dengan ringkasnya, di bawah proses EIA ini, pihak yang membina loji arang batu ini akan:

(1) menyenaraikan kesan-kesan buruk yang dijangka akan berlaku jika projek ini diteruskan;

(2) mencadangkan/menjanjikan langkah-langkah yang boleh diambil untuk mengurangkan [tetapi BUKAN menghapuskan sekaligus/dengan sepenuhnya] kesan-kesan buruk ini; (pihak Jabatan Alam Sekitar boleh juga menambah syarat-syarat sendiri yang difikir wajar); 

(3) berjanji akan mematuhi/mengambil langkah-langkah yang dicadangkan sepanjang masa projek ini diteruskan [iaitu sepanjang hayat loji arang batu ini].

Walaubagaimanapun, apakah akibatnya jika pihak pengurusan loji didapati mencemari alam sekitar/melanggar syarat-syarat projek ini [maksudnya, jika mereka disiasat/ditangkap oleh kakitangan kerajaan — jika semua kakitangan kerajaan betul-betul buat kerja, 24 jam sehari, secara jujur dan beramanah — dan jika pihak pengurusan loji didakwa di mahkamah — dan jika kes kesalahan berjaya dibukti di mahkamah dan dihukum oleh mahkamah]?

Jawapannya:

Jika didapati mana-mana pemaju yang gagal mematuhi Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 ini, maka pemaju berkenaan adalah telah melakukan kesalahan yang mana beliau boleh didenda tidak melebihi Ringgit Malaysia seratus ribu (RM100,000) atau dipenjara tidak melebihi 5 tahun atau kedua-dua nya sekali dan sebagai denda tambahan seribu ringgit setiap hari di atas kesalahan yang diteruskan selepas Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar memberi notis kepada pemaju supaya mematuhi kepada Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 ini.

Iaitu: Mereka akan diminta bayar paling tinggi RM100,000 sahajaBUKAN sebagai pampasan/ganti-rugi kepada mangsa-mangsa pencemaran arang batu yang menderita, tetapi sebagai bayaran denda kepada kerajaan.

Tahukah anda bahawa dalam 3 bulan sahaja, dari Disember 2009 ke Februari 2010, keuntungan bersih (net profit) Tenaga Nasional Berhad (syarikat yang memiliki SESB) adalah melebihi RM855.7 juta?! (Ataupun RM9.507 juta sehari) Ini bermakna, dengan menggunakan keuntungannya dalam SATU HARI sahaja, TNB sudah mampu membayar 95 kali denda maksimum di bawah seksyen Akta ini!!

Soalan saya – adakah sistem/proses EIA ini betul-betul “berkesan/efektif”?? Adakah hukuman-hukuman tertinggi ini/undang-undang begini “bermakna” langsung?? Bukankah denda yang begitu rendah ini hanya menjadi satu “lesen/permit untuk mencemar”?? (Mereka yang mampu bayar, boleh mencemar!!)

(Kami bukan hendak menuduh pihak TNB/SESB berniat untuk sengaja mencemari alam sekitar negeri Sabah; tetapi apabila terpaksa menjaga keuntungan mereka, setakat mana mereka akan berminat mendahulukan alam sekitar dan kesihatan kami? Tujuan TNB/SESB untuk memaksa rakyat Sabah menerima loji arang batu ini MEMANG BUKANLAH untuk “meningkatkan” taraf kesihatan dan perlindungan alam sekitar di Sabah… Mengapa mereka masih begitu degil, kalau loji arang batu ini tidak akan menguntungkan/memperkayakan mereka??)

Maka tidak hairanlah apabila pakar-pakar dari Universiti Kebangsaan Malaysia berkata demikian (apabila membincangkan contoh pemaju perumahan) tentang proses EIA ini:

“Sebagai tambahan daripada perbincangan berkaitan EIA dan perundangan Malaysia, saya berpendapat bahawa denda yang dikenakan kepada pemaju yang gagal mematuhi Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 adalah rendah. Ini adalah kerana memandangkan pemaju yang memajukan aktiviti-aktiviti yang disenaraikan itu merupakan pemaju yang mempunyai sumber kewangan yang amat kukuh. Tanpa sumber kewangan yang amat kukuh sudah tentu pemaju tidak dapat memajukan projek perumahan dengan keluasanlebih daripada 50 hektar, membangunankan peranginan stesyen bukit atau hotel yang mempunyai keluasan lebih 50 hektar dan sebagainya. Pemaju-pemaju ini akan menganggap jika mereka gagal mematuhi Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 tidak akan memberi kesan kepada mereka kerana nilai denda adalah rendah iaitu tidak melebihi RM100,000.

[Sumber/artikel asal — sila lihat di bawah.]

Walaupun ia tidak dapat dinafikan bahawa proses EIA boleh mendatangkan pelbagai manfaat (seperti memberi sumber maklumat informasi tentang projek yang dicadangkan), tetapi jika ia diharap sebagai satu “perlindungan” alam sekitar dan kesihatan kami yang efektif, ia dalah kurang memuaskan.

Haruskah raykat Sabah menyerahkan nasib alam sekitar, kesihatan dan masa depan kami kepada proses EIA yang lemah dan tidak bermakna ini, kepada kakitangan Jabatan Alam Sekitar (yang menjalankan penguatkuasaan), dan syarikat yang “$$$uper-kaya” ini (TNB) yang a$$$yik mencari keuntungan??

Kepada TNB/SESB — hentikanlah sandiwara “EIA” ini!!

 

***************************************************************

PENILAIAN KESAN ALAM SEKITAR “ENVIRONMENTAL IMPACT ASSESSMENT” (EIA) DARI SUDUT PERUNDANGAN MALAYSIA DAN KEPENTINGANNYA

http://pkukmweb.ukm.my/~rsenr3/rsenr1/P603-611.pdf

Muhammad Rizal R. dan Kadir A.

Program Pengurusan Persekitaran, Pusat Pengajian Siswazah, Universiti Kebangsaan Malaysia

E-mail: mdrizal@lycos.com; kadir@pkrisc.ukm.cc.my

[Artikel ini juga terdapat di “Proceedings of the Regional Symposium on Environment and Natural Resources” 10-11th April 2002, Hotel Renaissance Kuala Lumpur, Malaysia. Vol 1: 603-611, Omar, R., Ali Rahman, Z., Latif, M.T., Lihan, T. and Adam J.H. (Eds.)]

ABSTRAK

Di dalam membincangkan alam sekitar dan undang-undang adalah penting bagi kita untuk mengetahui akan Penilaian Kesan Alam Sekitar dan kepentingannya. Penilaian Kesan Alam Sekitar atau lebih dikenali sebagai “Environmental Impact Assessment” (EIA) merupakan satu kajian yang digunakan untuk mengimbangi faktor-faktor alam sekitar dengan sesuatu projek pembangunan yang baru dirancang. EIA bukanlah satu perkara yang baru kepada kita tetapi ianya suatu perkara yang telah lama berkembang di dalam beberapa dekad yang lalu. EIA berkembang dengan kadar yang pesat di seluruh pelusuk dunia termasuklah negara kita, Malaysia. Sehubungan dengan itu, adalah wajar bagi kita mengetahui EIA dari sudut perundangan Malaysia dan kepentingannya. Oleh yang demikian, kertas ini dibahagikan kepada 4 bahagian iaitu di dahului dengan pengenalan termasuklah definisi-definisinya, kemudian bahagian kedua pula membincangkan aspek perundangan EIA di Malaysia yang berdasarkan kepada Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974, selepas itu, bahagian ketiga pula akan membincangkan kepentingan EIA iaitu memberi kemudahan kepada pihak berkuasa untuk menentukan samada sesuatu cadangan projek pembangunan seharusnya boleh diluluskan atau sebaliknya; memberi suatu rumusan yang tepat terhadap tindakan di dalam perancangan pembangunan; suatu kaedah dan cara untuk ke arah pembangunan yang berterusan; serta menjadi sumber maklumat informasi dan bahagian akhir sekali adalah penutup.

ABSTRACT

When concern about environment and law, it is very essential to discuss Environmental Impact Assessment (EIA). The EIA is a study to balance the environmental factors and a new proposed development project. EIA is not new subject but it has been developed for the passed few decades. EIA has been also rapidly developed in many countries in the world, which include Malaysia. Therefore, it is very essential to identify and understand the EIA from Malaysian legal perspectives and its importance for the formation of the development actions. In this paper, it has been divided into 4 parts. This paper begins with the introduction of the EIA, which include its definitions. The second part will discuss the EIA from the Malaysian legal perspectives based on the Environmental Quality Act, 1974. Later on, the third part will further discuss on the importance of the EIA which include EIA helps planning authority to make decision on development planning, EIA gives an aid to formulate the development actions, EIA as an instrument for the sustainable development and EIA provides an adequate information which describe the future situation and present trends of the surrounding. Finally, the final part will be the conclusion.

PENGENALAN

Apakah itu Penilaian Kesan Alam Sekitar “Environmental Impact Assessment” (EIA)? Menurut United Nations Environmental Programme (UNEP), “EIA adalah suatu kajian bagi mengenalpasti, meramal dan menghuraikan akan kebaikan dan keburukan sesuatu cadangan projek pembangunan. Kajian ini perlu adanya hubungan komunikasi di antara pihak-pihak terlibat iaitu masyarakat setempat, pemaju dan pihak berkuasa bagi melicinkan keadaan”1. Manakala Jabatan Alam Sekitar, Kementerian Sains, Teknologi dan Alam Sekitar mendefinisikan “EIA sebagai satu kajian mengenalpasti, meramal, menilai dan mendapatkan informasi melalui komunikasi yang dibuat terhadap pihak-pihak terlibat, yang mana ianya berkaitan dengan kesan terhadap alam sekitar yang berpunca dari cadangan projek pembangunan. Disamping itu juga, EIA juga menyenaraikan langkah-langkah mitigasi sebelum projek pembangunan berkenaan diluluskan dan beroperasi”2.

Jadi dari definisi-definisi yang diberikan oleh dua agensi di atas jelas kepada kita bahawa EIA adalah suatu kajian penilaian terhadap sesuatu cadangan projek pembangunan yang akan memberi kesan kepada alam sekitar. Kajian ini akan meneroka, mencari dan meramal segala kesan samada kebaikan atau keburukan terhadap alam sekitar yang akan berpunca daripada cadangan projek pembangunan berkenaan. Hasil daripada kajian ini akan membantu pemaju untuk menggunakan kaedah terbaik di dalam usaha pemaju memajukan cadangan projek pembangunan berkenaan dengan dapat mengelakkan kesan keburukan ke atas alam sekitar. Di samping itu juga pihak berkuasa melalui kajian ini dapat mengawasi pihak pemaju daripada melakukan aktiviti-aktiviti yang akan memberikan kesan buruk ke atas alam sekitar.

EIA DAN PERUNDANGAN MALAYSIA

EIA adalah sangat penting di dalam sistem perancangan pembangunan. Di dalam sistem perancangan pembangunan, EIA memainkan peranan sebagai suatu kaedah dan cara bagi mengelakkan masalah pencemaran alam sekitar yang berpunca daripada aktiviti-aktiviti pembangunan. EIA juga cuba mengelakkan daripada berlaku perbelanjaan kos yang amat tinggi daripada kecuaian di dalam menangani sesuatu projek pembangunan.

Sehubungan dengan itu Seksyen 34A(1) Akta Kualiti Alam Sekeliling, 1974 (Akta 127) memberi kuasa kepada Menteri Sains, Teknologi dan Alam Sekitar untuk menyenaraikan aktiviti-aktiviti yang dirasakan akan memberi kesan kepada alam sekitar selepas berbincang dengan Majlis Kualiti Alam Sekeliling. Senarai aktiviti-aktiviti berkenaan dimuatkan di dalam Perintah Kualiti Alam Sekeliling (Aktiviti-Aktiviti Disenaraikan) (Penilaian Kesan Alam Sekeliling) 1987. Di dalam Perintah ini terdapat 19 jenis aktiviti-aktiviti disenaraikan. Aktiviti-aktiviti berkenaan ialah:

(1) Pertanian

(2) Lapangan Kapalterbang

(3) Pengairan dan Saliran

(4) Tebusguna Tanah

(5) Perikanan

(6) Perhutanan

(7) Perumahan

(8) Perindustrian

(9) Infrastruktur

(10) Pelabuhan

(11) Perlombongan

(12) Petroleum

(13) Penajaan dan Pemancaran Kuasa

(14) Kuari

(15) Rangkaian Keretapi

(16) Pengangkutan

(17) Pembangunan Peranginan Dan Rekreasi

(18) Perkhidmatan Pelupusan Bahan Buangan

(19) Bekalan Air

Apabila suatu aktiviti yang disenaraikan di dalam Perintah Kualiti Alam Sekeliling (Aktiviti-Aktiviti Disenaraikan)(Penilaian Kesan Alam Sekitar) 1987, hendak dijalankan maka pemaju aktiviti berkenaan perlu menyediakan dan menyerahkan satu laporan kepada Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar dan laporan berkenaan perlu mengandungi penilaian kesan aktiviti berkenaan terhadap alam sekitar serta melampirkan bersama-sama cadangan langkah-langkah yang perlu diambil bagi mengawal, mengelak dan mengurangkan kesan keburukan kepada alam sekitar3.

Selepas Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar membaca, meneliti dan memeriksa laporan yang dikemukakan oleh pemaju berkenaan maka Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar boleh samada meluluskan atau tidak meluluskan laporan berkenaan. Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar akan meluluskan laporan berkenaan jika beliau berpuashati dengan laporan berkenaan yang mana memenuhi syarat keperluan yang dikehendaki oleh Seksyen 34A (2) Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 iaitu laporan berkenaan menjelaskan akan tindakan dan langkah-langkah yang akan diambil bagi mengelak, mengawal atau mengurangkan kesan keburukan ke atas alam sekitar4.

Manakala Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar dibenarkan untuk tidak meluluskan laporan berkenaan jika pada pendapat beliau laporan berkenaan tidak mengikut apa yang dikehendaki oleh syarat keperluan di bawah Seksyen 34A (2) Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 dan tindakan serta langkah-langkah yang akan diambil bagi mengelak, mengawal atau mengurangkan kesan keburukan ke atas alam sekitar tidak memuaskan. Sehubungan dengan itu, Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar akan memberi alasan beliau tentang penolakkan laporan berkenaan. Walau bagaimanapun laporan yang ditolak itu, boleh dikemukakan semula selepas dikaji semula akan kelemahan laporan berkenaan. Laporan yang telah diperbaiki ini kemudiannya boleh dikemukakan semula kepada Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar5.

Di samping itu juga Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar boleh mengarahkan pemaju mengemukakan lebih daripada satu laporan penilaian kesan alam sekitar sekiranya Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar merasakan perlu6.

Pemaju tidak dibenarkan melakukan aktiviti berkenaan sehinggalah laporan penilaian kesan alam sekitar yang dikemukakan kepada Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar diluluskan oleh Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar itu sendiri. Pemaju juga perlu diingat supaya semasa menjalankan aktiviti-aktiviti berkenaan, pemaju sememangnya dikehendaki mengikuti segala apa yang ada terkandung di dalam laporan berkenaan bagi mencapai tujuan untuk menghalang, mengurangkan atau mengawal kesan keburukan terhadap alam sekitar yang berpunca daripada aktiviti berkenaan7.

Jika didapati mana-mana pemaju yang gagal mematuhi Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 ini, maka pemaju berkenaan adalah telah melakukan kesalahan yang mana beliau boleh didenda tidak melebihi Ringgit Malaysia seratus ribu (RM100,000) atau dipenjara tidak melebihi 5 tahun atau kedua-dua nya sekali dan sebagai denda tambahan seribu ringgit setiap hari di atas kesalahan yang diteruskan selepas Ketua Pengarah Jabatan Alam Sekitar memberi notis kepada pemaju supaya mematuhi kepada Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 ini8.

Berdasarkan kepada Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 yang dibincangkan di atas jelas kepada kita bahawa ianya cuba menyediakan satu kaedah kawalan terhadap 19 aktiviti-aktiviti yang disenaraikan. Kawalan ini berupa penilaian kepada aktiviti-aktiviti yang disenaraikan terhadap kesan alam sekitar sebelum aktiviti-aktiviti berkenaan beroperasi. Walau bagaimanapun di dalam Perintah Kualiti Alam Sekeliling (Aktiviti-Aktiviti Disenaraikan)(Penilaian Kesan Alam Sekeliling) 1987 ada menyatakan ukuran tertentu bagi tiap-tiap aktiviti yang disenaraikan seperti contoh aktiviti pertanian merangkumi kawasan seluas 500 hektar atau lebih, pembalakan merangkumi kawasan seluas 500 hektar atau lebih dan sebagainya. Keluasan ukuran tertentu yang ditetapkan oleh Perintah Kualiti Alam Sekeliling (Aktiviti-Aktiviti Disenaraikan)(Penilaian Kesan Alam Sekeliling) 1987, memberikan ruang dan peluang kepada pemaju untuk mengelakkan diri daripada menyediakan laporan EIA dengan memajukan sesuatu projek seperti dengan memajukan aktiviti pertanian atau pembalakan dengan kurang daripada 500 hektar.

Sehubungan dengan itu adalah wajar sekiranya keluasan ukuran tertentu yang ditetapkan oleh Perintah Kualiti Alam Sekeliling (Aktiviti-Aktiviti Disenaraikan)(Penilaian Kesan Alam Sekeliling) 1987 dikaji semula dan adalah lebih baik jika aktiviti-aktiviti yang disenaraikan itu ukuran keluasannya dikecilkan bagi mengelak pemaju daripada terlepas untuk menyediakan laporan EIA.

Sebagai tambahan daripada perbincangan berkaitan EIA dan perundangan Malaysia, saya berpendapat bahawa denda yang dikenakan kepada pemaju yang gagal mematuhi Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 adalah rendah. Ini adalah kerana memandangkan pemaju yang memajukan aktiviti-aktiviti yang disenaraikan itu merupakan pemaju yang mempunyai sumber kewangan yang amat kukuh. Tanpa sumber kewangan yang amat kukuh sudah tentu pemaju tidak dapat memajukan projek perumahan dengan keluasanlebih daripada 50 hektar, membangunankan peranginan stesyen bukit atau hotel yang mempunyai keluasan lebih 50 hektar dan sebagainya. Pemaju-pemaju ini akan menganggap jika mereka gagal mematuhi Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974 tidak akan memberi kesan kepada mereka kerana nilai denda adalah rendah iaitu tidak melebihi RM100,000.

Sehubungan dengan itu saya mencadangkan adalah lebih baik jika nilai denda sebanyak RM100,000 itu dinaikkan ke suatu nilai denda yang berpatutan. Pada pendapat saya nilai denda yang berpatutan ialah suatu nilai denda yang akan memberi kesan kepada sesiapa sahaja supaya mereka tidak sekali-kali berfikir atau beranggapan untuk melanggar kehendak Seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974.

KEPENTINGAN EIA

EIA merupakan suatu cara dan kaedah yang amat penting dan memberi manfaat kepada semua pihak termasuk pihak berkuasa, pihak pemaju dan masyarakat setempat.

Sehubungan dengan itu kepentingan EIA adalah:

(i) Memberi kemudahan kepada pihak berkuasa untuk menentukan samada sesuatu cadangan projek pembangunan seharusnya boleh diluluskan atau sebaliknya;

(ii) Memberi suatu rumusan yang tepat terhadap tindakan di dalam perancangan pembangunan

(iii) Suatu kaedah dan cara untuk ke arah pembangunan yang berterusan; dan

(iv) Menjadi sumber maklumat informasi

EIA MEMBERI KEMUDAHAN KEPADA PIHAK BERKUASA UNTUK MENENTUKAN SAMA ADA SESUATU CADANGAN PROJEK PEMBANGUNAN SEHARUSNYA BOLEH DILULUSKAN ATAU SEBALIKNYA

Pada kebiasaannya setiap perancangan pembangunan perlu terlebih dahulu mendapat kebenaran daripada pihak berkuasa yang berkenaan supaya perancangan pembangunan boleh beroperasi. EIA merupakan suatu kaedah terbaik bagi membentangkan sesuatu cadangan pembangunan untuk dikemukakan kepada pihak berkuasa yang bertanggungjawab di dalam hal yang berkenaan.

EIA memainkan peranan yang amat penting yang mana EIA memberi dan mengemukakan pemeriksaan yang sistematik terhadap implikasi alam sekitar yang berpunca daripada cadangan pembangunan dan EIA juga memberikan cadangan alternatif berhubungkait dengan cadangan pembangunan9.

Bukan itu sahaja, EIA menjimatkan masa serta wang yang digunakan dengan memastikan bahawa usaha yang berulang-ulang akan dapat diminimumkan serta dikurangkan10.

Tambahan lagi EIA juga membantu pihak berkuasa membuat ramalan berhubung kesan-kesan yang akan terjadi apabila sesuatu cadangan perancangan pembangunan itu mula beroperasi dan dengan ini EIA dapat membantu pihak berkuasa membuat sesuatu keputusan yang benar-benar menggalakkan pembangunan tanpa menodai kesucian dan kesegaran alam sekitar11.

Berdasarkan perbincangan di atas jelas kepada kita bahawa EIA memberikan kemudahan kepada pihak berkuasa untuk menentukan sama ada sesuatu cadangan projek pembangunan seharusnya boleh diluluskan atau sebaliknya.

EIA MEMBERIKAN SUATU RUMUSAN YANG TEPAT TERHADAP TINDAKAN DI DALAM PERANCANGAN PEMBANGUNAN

Dua dekad yang lalu EIA telah diperkenalkan di dalam pengurusan alam sekitar dan kini EIA telah berkembang dengan pesat di serata dunia. Walau bagaimanapun pemaju-pemaju merasakan EIA merupakan suatu penghalang bagi mereka untuk menjayakan sesuatu projek pembangunan. Mereka merasakan EIA penyebab sesuatu projek pembangunan lambat dimajukan kerana di dalam proses EIA mereka perlu menunggu kesemua proses EIA selesai dan bukan itu sahaja malah mereka juga perlu menunggu keputusan daripada pihak berkuasa untuk meneliti laporan EIA yang disediakan oleh mereka bagi meluluskan sesuatu cadangan projek pembangunan mereka itu.

Pada hakikatnya EIA sebenarnya membantu pemaju-pemaju bagi mencari rumusan yang tepat terhadap tindakan di dalam perancangan penbangunan yang mana EIA dapat menentukan bahagian-bahagian yang berada di dalam projek cadangan pembangunan yang perlu diubahsuai bagi meminimakan dan melupuskan kesan-kesan yang memberikan keburukan dan kerosakan kepada alam sekitar12. Dengan cara ini dapat menentukan pertimbangan berhubung dengan kesan-kesan alam sekitar di peringkat awal di dalam perancangan projek pembangunan supaya dengan menggunakan EIA ini dapat membantu bagi memilih rekabentuk projek yang akan menekankan pelupusan dan meminimakan kesan-kesan yang memberi keburukan dan kerosakan kepada alam sekitar13.

Tambahan lagi EIA juga membantu pemaju-pemaju menjaga hubungan dengan penduduk setempat dan pihak berkuasa. EIA mewujudkan penglibatan dari ketiga-tiga pihak iaitu pemaju, penduduk setempat dan pihak berkuasa dan dengan cara ini ketiga-tiga pihak akan berbincang mengenai sesuatu cadangan projek pembangunan bagi mendapat rumusan yang tepat supaya cadangan projek pembangunan dapat dijalankan tanpa memberi kesan keburukan kepada alam sekitar.

Sehubungan dengan itu, jelas di sini bahawa EIA memberi satu rumusan yang tepat terhadap tindakan di dalam perancangan pembangunan yang menjimatkan kos dan masa bagi semua pihak yang terlibat.

EIA MERUPAKAN SUATU KAEDAH DAN CARA KE ARAH PEMBANGUNAN YANG BERTERUSAN

Berpandukan kepada Laporan Brundtland 1987, konsep pembangunan yang berterusan perlu digunakan bagi memelihara alam sekitar yang kita cintai daripada gangguan dan pencerobohan oleh pencemaran. Sehubungan dengan itu Laporan Brundtland 1987 mendefinisikan pembangunan yang berterusan sebagai “pembangunan yang memenuhi kepada kehendak keperluan di masa sekarang tanpa mengancam keupayaan generasi akan datang untuk memenuhi keperluan mereka”. Laporan Brundtland ini cuba mengatakan bahawa pembangunan yang berterusan memerlukan kita sebagai generasi masa kini semestinya menjaga dan memelihara sumber alam serta menangkis segala pencerobohan oleh pencemaran ke atas alam sekitar14.

Sebelum EIA diperkenalkan, wujudnya begitu banyak projek pembangunan yang membawa kesan negatif kepada alam sekitar. Lantaran dari itu EIA pun diperkenalkan. EIA digunakan sebagai kaedah dan instrumen bagi melindungi dan memelihara alam sekitar daripada dieksploitasi oleh pencemaran.

Seperti yang kita maklum bahawa pencegahan adalah lebih baik daripada mengubati sesuatu masalah. Oleh yang demikian EIA memainkan peranannya sebagai penunjuk dan pemberitahu akan kesan-kesan yang akan membawa kepada keburukan dan kerosakan kepada alam sekitar dan EIA juga mencari jalan alternatif untuk mengatasi kesan-kesan berkenaan terhadap alam sekitar. Oleh itu dengan menggunakan EIA dapat membantu ke arah pembangunan yang berterusan.

Di negara kita, Malaysia, Jabatan Alam Sekitar (JAS) Kementerian Sains, Teknologi dan Alam Sekitar sedang berusaha sedaya-upaya untuk meningkatkan kesedaran pihak yang terlibat dalam projek-projek pembangunan akan kepentingan EIA untuk mencapai pembangunan yang berterusan15. Sehubungan dengan itu, pada tahun 1993, JAS telah mengadakan pelbagai seminar, kursus serta ceramah tentang kepentingan EIA untuk tujuan mencapai pembangunan yang berterusan. Seminar, kursus dan ceramah ini telah diberikan kepada semua peringkat kerajaan dan profesional termasuklah bank-bank perdagangan, pihak berkuasa kerajaan tempatan, arkitek, juru-ukur tanah dan kerajaan-kerajaan negeri16.

EIA MENJADI SUMBER MAKLUMAT INFORMASI

EIA adalah perkara penting di dalam sesuatu perancangan pembangunan. EIA memberikan maklumat yang secukupnya bagi menggambarkan kedudukan alam sekitar di masa akan datang dan masa kini akibat dari sesuatu perancangan pembangunan itu serta EIA memberikan tindakan-tindakan alternatif bagi mengatasi kesan-kesan negatif terhadap alam sekitar.

Sehubungan dengan itu, penerimaan segala maklumat menerusi EIA, mewujudkan suatu peningkatan tahap informasi kepada semua pihak yang terlibat di dalam sesuatu perancangan pembangunan yang melibatkan pemaju-pemaju, pihak berkuasa dan penduduk setempat.

Informasi maklumat yang didapati melalui EIA akan membantu pemaju-pemaju untuk mengenalpasti bahagian-bahagian pembangunan berkenaan boleh diubah bagi mengurangkan kesan-kesan negatif kepada alam sekitar di peringkat awal projek pembangunan berkenaan. Jadi jelas di sini bahawa melalui maklumat yang didapati melalui EIA dapat membantu pemaju-pemaju menjimatkan wang dan masa.

Di samping itu juga informasi yang diperolehi melalui EIA membantu pihak berkuasa untuk meramal kesan-kesan yang akan berlaku dan mencari tindakan-tindakan alternatif bagi mengurangkan kesan-kesan negatif berkenaan ke atas alam sekitar. Jadi, informasi yang diperolehi melalui EIA membantu pihak berkuasa membuat keputusan dengan lebih berkesan dan cepat.

Tambahan lagi, informasi yang diperolehi melalui EIA dapat digunakan oleh penduduk setempat bagi mengetahui kedudukan sebenar antara hubungan perancangan pembangunan yang hendak dibangunkan dan alam sekitar di sekeliling mereka. Jadi dengan ini mereka mengetahui hak mereka di dalam menangani isu pencerobohan pencemaran ke atas alam sekitar.

Apabila informasi yang diperolehi melalui EIA dapat diketahui oleh semua pihak maka perancangan pembangunan akan berjalan dengan lancar dan alam sekitar yang kita cintai ini dapat dipertahankan dari dinodai oleh pencemaran.

PENUTUP

Dari perbincangan kertas kerja ini, dapatlah diketahui EIA dari sudut perundangan di Malaysia bagi menangani isu penjagaan dan pemuliharaan alam sekitar. Peruntukan perundangan berkaitan dengan EIA adalah di dalam seksyen 34A Akta Kualiti Alam Sekeliling, 1974.

Di samping itu juga, di dalam perbincangan di atas, kepentingan EIA di dalam menangani isu penjagaan dan pemuliharaan alam sekitar ialah pertama, EIA memberi kemudahan kepada pihak berkuasa untuk menentukan samada sesuatu cadangan projek pembangunan seharusnya boleh diluluskan atau sebaliknya; kedua, EIA memberi suatu rumusan yang tepat terhadap tindakan di dalam perancangan pembangunan; ketiga, EIA merupakan suatu kaedah dan cara untuk ke arah pembangunan yang berterusan; serta akhir sekali, EIA merupakan sumber maklumat informasi.

 

NOTA

1 United Nations Environmental Programme, Draft Guidelines For assessing Industrial Environmental Criteria For The Setting of Industry, Paris: UNEP Industry & Environmental Office, 1979, m.s. 1.

2 Department of Environment, Environmental Impact Assessment (EIA) Procedure and Requirements in Malaysia, Kuala Lumpur, 1994, m.s. 1

3 Seksyen 34A (2) Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974

4 Seksyen 34A (3) Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974

5 Seksyen 34A (4) Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974

6 Seksyen 34A (5) Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974

7 Seksyen 34A (6) dan 34A (7) Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974

8 Seksyen 34A (8) Akta Kualiti Alam Sekeliling 1974

9 J. Glasson, R. Therivel and A. Chadwick, Introduction To Environmental Impact Assessment, London : UCL Press,1995, m.s. 8.

10 Brian D. Clarck, Perspective On Environmental Impact Assessment , Lancaster : R. Reidel Publishing , 1984, m.s. 7.

11 Peter Wathern, Environmental Impact Assessment : Theory And Practice , London : Unwin Ltd., 1988, m.s. 21.

12 J. Glasson, R. Therivel and A Chadwick, op cit., m.s. 8

13 Brian D. Clark, op cit, m.s. 7

14 P. Sand, Principles of International Environmental Law, Volume 1, Manchester : Manchester University Press, 1995, m.s. 13

15 Department of Environment, Environment Quality Report, 1993, m.s. 43

16 Ibid.

 

RUJUKAN

Akta Kualiti Alam Sekeliling, 1974 (Akta 127)

Brian, D.C. 1984. Perspective On Environmental Impact Assessment, Lancester: D. Reidel Publishing.

Department of Environment 1994. Environmental Impact Assessment (EIA) Procedure And Requirements in Malaysia, Kuala Lumpur.

Department of Environment, Environmental Quality Report 1993.

Glasson, J., Therivel, R. and Chadwick, A. 1995. Introduction To Environmental Impact Assessment, London: UCL Press.

Perintah Kualiti Alam Sekeliling (Aktiviti-aktiviti Disenaraikan) (Penilaian Kesan Alam Sekeliling) 1987.

Sand, P. 1995. Principles of International Environmental Law, Volume 1, Manchester: Manchester University Press.

Wathern, P. 1988. Environmental Impact Assessment: Theory and Practice, London: Unwin Hyman Ltd.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: